186تشنگى هلاك خواهيم شد، خدا وحى فرمود كه : يا موسىٰ، عصا را بر سنگ مزن و امر كن تا آب از او جارى شود، بى آنكه عصا بر آن زنى تا مردم از آن عبرت گيرند ¹.

و گويند : آن سنگ از رُخام ² بوده و ده گَز ³ در ده گز بود، و همان سنگ الآن نزد قائم عليه السلام است، همينكه آن حضرت عليه السلام در مكّه ظهور كرده متوجّه كوفه شود، منادى آن حضرت ميان لشكر ندا كند كه : كسى توشه و آب با خود برندارد؛ پس به هر منزل كه فرود آيند چشمه‌ها از آن سنگ روان شود، هر گرسنه كه از آن آب بخورد سير شود، و هر كه تشنه باشد سيراب گردد ⁴.

و به روايت ديگر : نان و آب و آنچه مردم احتياج دارند از آن سنگ بيرون مى‌آيد ⁵.

و بنا به تفسيرى، همان سنگ است كه در كلام مجيد مى‌فرمايد : «وَ إِذِ اسْتَسْقىٰ مُوسىٰ لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصٰاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتٰا عَشْرَةَ عَيْناً قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنٰاسٍ مَشْرَبَهُمْ » ⁶.

و در اصلِ اين سنگ، روايتى چند وارد شده :

يكى آنكه حقّ تعالىٰ او را از بهشت به موسىٰ عليه السلام فرستاده بود. و به روايت ديگر :

موسىٰ عليه السلام آن سنگ را از زمين طور برداشته، با خود داشت؛ و به روايت ديگر، آن سنگى بود كه موسىٰ عليه السلام در وقتى كه مى‌خواست غسل كند جامه‌اش را بالاى آن مى‌نهاد و آن سنگ جامۀ او را مى‌گريزانيد از بنى اسرائيل... .

و به روايت ديگر : آن حضرت در بعضى از راهها بر سنگى گذشت، آن سنگ با او به سخن آمد كه : مرا بردار كه بسيار فايده به تو و اصحاب تو خواهم رسانيد. موسىٰ عليه السلام آن را برداشت، چون قوم از او آب خواستند خدا فرمود : «اِضْرِبْ بِعَصٰاكَ الْحَجَرَ» ⁷.