161تمام علما را جمع كرد و ايشان حكم نمودند به بريدن دست مرد بجهت اينكه او گذاشته دست خود [ را] روى دست زن؛ امير مكّه گفت : آيا اينجا احدى از اولاد پيغمبر صلى الله عليه و آله هست ؟ گفتند : حسين بن على عليهما السلام امشب آمده. پس، كسى را فرستادند ¹ عقب حضرت، چون آن بزرگوار حاضر شده احوال را خبر دادند، آن حضرت استقبال قبله نموده دست به درگاه الٰهى برداشت و دعا كرد، بعد آمد نزد آن زن، تا اينكه دست آن مرد را از بازوى آن زن خلاص فرمود ².

نصيحت : بدان كه : براى حاجّ و طواف كننده، واجب و لازم است كه از كار و محلّ خود غفلت نكند، و عمل را كه مى‌كند در نظرش بى‌وقع ³ نسازد، و با اعتقاد حقيقى و حفظ شئونات خود وظايف حجّ را كماكان به عمل آورد، و در كار و بارش سست نبوده ⁴، به چشم لُعبت ⁵ نگاه نكند، و ملتفت اين باشد كه در معنى، اين هم به سبب بدكارى و بدرفتارى از زمرۀ حجّ كنندگانِ باكمال و حقيقى بيرون مى‌باشد اگر لازمۀ مراسم بندگى را به عمل نياورد، و مرفوع شدن بعضى از عذاب دنيوى مثل مسخ شدن و غيرذلك از امّت مرحومه را وسيلۀ جسارت و بى ادبى خود ساخته، در محضر مقدّس كبريايى، آنچه لايق آنجا نيست به عمل نياورد، زيرا كه هرچند در صورت بعضى ابتلا و مسخ و غيرذلك نيست لكن در معنى همان است كه هست؛ چنانچه ابوبصير گويد كه :

سالى با امام جعفر صادق عليه السلام در طواف بوديم، او را گفتم : يابن رسول‌اللّٰه صلى الله عليه و آله ، خدا اين خلق را مى‌آمرزد ؟ فرمود : يا ابابصير، بدرستى كه بيشترى كه تو مى‌بينى كلب و خنزيرند ! گفتم : ايشان را به من بنما. پس آن حضرت سخنى فرموده و دست به چشم من كشيد، پس اكثر ايشان را چنانچه فرموده بود ديدم، گفتم ديگر بار چشم من به من ردّ ⁶كن، ردّ كرد، ايشان را ديدم در حالتى كه اوّل بودند، بعد از آن فرمود كه : كسانى كه از