114واگذارد، و در جميع كارهايش توكّل به خدا نموده، سر تسليم بر قضاى او نهد، و اوقات نمازهاى واجبى و سنن نبوى صلى الله عليه و آله [ را] مراعات كند تا استعداد و اهليّت رساند بر آن ثوابها كه در مقابل اعمال حجّ وعده فرموده‌اند؛ چنانچه رسول‌خدا صلى الله عليه و آله فرموده‌اند : زمانى كه شخص ارادۀ سفر حجّ كند و بر راحلۀ خود سوار شود، نگذارد راحلۀ او پايى و بر ندارد پايى مگر آنكه نويسد خداوند عالم براى او حسنه‌اى، و محو گرداند از او سيّئه ¹.

و به همين پاكيزگى و پاكدامنى كه طىّ منازل نموده، و مُستجمِع ² كرامات الٰهيّه بوده تا تخليۀ قلب از ماسوى‌البارى، خود را مى‌رساند به ميقات ³ كه محلّ احرام بستن است، و اوّل اعمال و نُسُك ⁴ حج است؛ و محلّ احرام بستن مختلف مى‌شود به اختلاف جهتى كه مكلّف از آن طرف عبور كرده به مكّه مى‌رود، و آن شش مكان است :

اوّل، مسجد شجره : و آن ميقات كسانى است كه راه آنها از مدينۀ منوّره باشد، و آن را ذو الحليفة نيز گويند (به ضمّ حاء مهمله و فتح لام و سكون ياء؛ مصغَّر حلف است يا مفرد حلفاء، كه عبارت باشد از نباتى كه آنجا مى‌رويد و ميان اهل آنجا معروف است، يا به معنى يمين است كه آنجا قومى از عرب تحالف نمودند، يعنى يكديگر را قسم دادند)، و علّت شجره گفتن آن مسجد، باز به اين دو مناسبت است : اوّل شجرت در لغت عرب، غير از درخت به علف هم مى‌گويند، [ علفى] كه تا زانو بلند شود و آن حلف حلفا، تا زانو بلند مى‌شود. دوّم اينكه : شجرة از مشاجرت باشد كه به معنى مجادله و مباحثه است كه در آخر منجر به تحالف و تعاهد شده [ باشد] . و بئر على ⁵ نيز گويند آن مكان را.