526. روشنترين گواه بر اين كه در نيمۀ اول قرن سوم هجرى، قبر حسين بن على عليه السلام داراى بنا و قبه و بارگاه بوده، اين كه متوكل عباسى كه به عداوت نسبت به خاندان رسالت معروف بوده در سال 236 فرمان داد قبر حسين بن على عليه السلام ويران گردد و خانههايى كه اطراف آن قرار داشت با خاك يكسان شود و اطراف قبر را براى زراعت شخم كنند.
اين عمل شنيع آن چنان خشم مسلمانان را برانگيخت كه مردم بغداد بر ديوار و مساجد شهر اشعارى در هجو متوكل نوشتند كه نقل آنها به طول مىانجامد. 1 مسعودى مىنويسد كه متوكل مبالغ زيادى را در اختيار كارگران و ويرانگران قرار داد. بسيارى از مردم از اين كار خوددارى كردند. در اين موقع خشمگين شد و خود بيل و كلنگ برداشت و سقف قبر حسين بن على عليهما السلام را ويران كرد و آنگاه كارگران كار او را ادامه دادند و قبر حضرت به همين حالت تا دوران منتصر باقى بود.
گروه سوم: حرمت مشاهد و دعوت به زيارت
روايات فراوانى كه شمار آن از صدها تجاوز مىكند همه به زيارت قبر پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله و فرزندان او دعوت كرده و از احترام اين قبور ياد مىكنند. اين روايات به اندازهاى است كه يك صدم آنها را نمىتوان در اين جا آورد. فقط نمونههايى را يادآور مىشويم:
1. اميرمؤمنان عليه السلام كمال حج را در اين مىداند كه زائر