151و در روايت ديگرى از پيامبر صلى الله عليه و آله چنين نقل شده است:
«هر كسى به گورستان رود و سورههاى: (فاتحة الكتاب) ، (قُلْ هُوَ اللّٰهُ أَحَدٌ) و (أَلْهٰاكُمُ التَّكٰاثُرُ) را بخواند و بگويد: پروردگارا! ثواب آياتى را كه قرائت كردم به اهل اين قبرها - مؤمنين و مؤمنات - هديه مىكنم آنان در نزد خداوند براى او وساطت مىكنند.» 1
و نيز روايات ديگرى در كتابهاى اهل سنّت نقل شده است 2 كه حاكى از استحباب دعا در كنار قبور دارد.
2. كسى به گورستان رود و با اعتقاد به اجابت دعا در گورستان، اموات را واسطه قرار داده، دعا نمايد.
يقيناً شيعيان معتقد به اين موضوع نيستند، بلكه تنها زيارت قبور و دعا براى اموات را مستحب مىدانند.
3. كسى به مشاهد مشرّفه - مانند حرم پيامبر صلى الله عليه و آله و امامان و اوليا - برود و حضور در اين اماكن را مبارك دانسته، و پيامبران و امامان و اوليا را - كه به اعتقاد همۀ مسلمانان زنده هستند - شاهدِ خود بداند و از آنان به اعتبار مقامى كه در نزد خداوند دارند، تمنّاى دعا براى آمرزش گناهانش داشته باشد. يقيناً اين عمل يك عمل عقلايى و پسنديده است. ذهبى در كتاب «سير أعلام النبلاء» مىنويسد: