92مىباشد.به عنوان نمونه:
الف. وقتى كه مسلمانان جنازۀ پاك پيامبر صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم را در منزل مسقّف آن حضرت به خاك سپردند، سعى كردند تا حد امكان و به هر صورت كه مىتوانند، منزل آن حضرت را بيارايند و گرامى بدارند. كتابهايى كه در زمينۀ تاريخ مدينه نگاشته شده است، خصوصاً كتاب «وفاء الوفاء» 1 علامه سمهودى، حاصل آن تلاشها را ثبت و ضبط كردهاند.
بناى كنونى مرقد پيامبر صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم در سال 1270 ه. ق ساخته شدو بحمد اللّه تا كنون بى هيچ گزندى باقى مانده است و به فضل الهى خواهد ماند. اگر ايجاد آرامگاه بر روى قبور حرام بود، مسلمانان آن حضرت را در زمين وسيعو غير مسقف دفن مىكردند.
ب . ساختن آرامگاه بر روى قبور، از عصر صحابه تا كنون در ميانمسلمانان رواج داشته است. سفرنامههايى كه تا كنون نگاشته شده است، قبورموجود در شهر مدينه را كه قبلاً داراى گنبد و بارگاه بوده و نام و نسب آنان بر سنگ قبرى نوشته شده بوده است را توصيف كردهاند. اكنون به نمونههائى ازآنها اشاره مىكنيم:
1. مسعودى (متوفى 445 ق) در مورد وجود گنبد و بارگاه در بقيع مىگويد: روى سنگ قبر آنان[امام حسن ، امام سجاد، و امام باقر و امام صادق عليهم السَّلام ]در بقيع بر روى سنگى نوشته شده