55 (وَ مِنَ النّٰاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللّٰهِ أَنْدٰاداً يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللّٰهِ). ¹

«بعضى از مردم، معبودهايى غير از خداوند براى خود انتخاب مى‌كنند و آنها راهمچون خدا دوست دارند».

قرآن كريم از زبان مشركين كه در روز قيامت از پرستش آلهه پشيمان شده‌اند مى‌فرمايد:

(تَاللّٰهِ إِنْ كُنّٰا لَفِي ضَلاٰلٍ مُبِينٍ * إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعٰالَمِينَ). ²

«به خدا سوگند كه ما در گمراهى آشكارى بوديم * چون شما را با پروردگار عالميان برابر مى‌شمرديم!».

6 - انسان خداپرست، قانون گذارى، تحريم و تجويز اعمال را فقط درصلاحيت خداوند مى‌داند:

(إِنِ الْحُكْمُ إِلاّٰ لِلّٰهِ). ³

«حكم تنها از آن خداست».

اما انسان مشرك، قانون‌گذارى و تشريع را در اختيار احبار، راهبان و ياعالمان دينى دنياپرست مى‌داند:

(اتَّخَذُوا أَحْبٰارَهُمْ وَ رُهْبٰانَهُمْ أَرْبٰاباً مِنْ دُونِ اللّٰهِ). ⁴