24معتقدند و بر محور اسلام گردآمدهاند». 1
4. تفتازاتى مىگويد:
«مسلمانى كه مخالف عقيدۀ حق است، تا آنجا كه با ضروريات دين مانندحدوث عالم و محشور شدن مردگان مخالفت نكرده است، كافر نيست. زيرا پيامبر صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم و خلفاى پس از او به تفتيش عقايد نمىپرداختند و تنها، عقايد صحيح را تبيين و ترويج مىكردند». 2
سنّت پيامبر و تكفير مسلمانان:
احاديث فراوانى از پيامبر وجود دارد كه از تكفير كسى كه شهادتين گفتهاست، نهى فرمودهاند، چهرسد به كسى كه به انجام دستورات دينى متعهد است. به نمونهاى از اين احاديث توجه كنيد:
1.
«بُنىَ الإسلامُ علىٰ خِصالٍ: شَهادةُ أنْ لا اله الاّ اللّهُ و أنَّ محمّداً رسولُ اللّهِ و الإقرارُ بما جاءَ مِنْ عِندِاللّهِ و الجهاد ماض مُنْذُ بعثَ رُسُلَه إلىٰ آخرِ عِصابةٍ تكونُمن المسلمين ...فلا تكفروهم بذنب و لاتشهدوا عليهم بشرك» 3.