223به عنوان مثال، قرآن مى‌فرمايد:

وَ أَنْكِحُوا الْأَيٰامىٰ مِنْكُمْ وَ الصّٰالِحِينَ مِنْ عِبٰادِكُمْ وَ إِمٰائِكُمْ إِنْ يَكُونُوا فُقَرٰاءَ يُغْنِهِمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ اللّٰهُ وٰاسِعٌ عَلِيمٌ). ¹

«مردان و زنان بى‌همسر خود را همسر دهيد، همچنين غلامان و كنيزان صالح‌و درستكارتان را، اگر فقير و تنگدست باشند، خداوند از فضل خود آنان را بى‌نياز مى‌سازد. خداوند گشايش دهنده و آگاه است».

در اين آيه، خداوند عبوديت و امائيّت را به كسانى كه مالك عبد و اماء هستند نسبت مى‌دهد و مى‌فرمايد: عِبٰادِكُمْ وَ إِمٰائِكُمْ). در اينجا«عبد» به نام غيرخداوند اضافه شده است.

3 - در كتاب‌هاى لغت عبوديت؛ به معناى اطاعت و فرمانبردارى آمده است. ²

معنايى كه در اسمهايى مانند عبدالرسول و عبدالحسين مورد نظر است همين‌معناى سوم است. عبدالرسول و عبدالحسين يعنى؛ مطيع پيامبر صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم و امام حسينعليه السَّلام . و بدون ترديد چون اطاعت از پيامبرصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم و اولى‌الامر واجب است، هر مسلمانى مطيع پيامبر و ائمهعليهم السَّلام بعد از ايشان مى‌باشد:

أَطِيعُوا اللّٰهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ). ³