141 لاٰ تَشْعُرُونَ). ¹

«و به آنها كه در راه خدا كشته مى‌شوند، مرده نگوييد؛ بلكه آنان زنده‌اند ولى شمانمى‌فهميد».

از آنجا كه مشركين مى‌گفتند: ياران محمّد صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم در جنگها، بى جهت خود را به كشتن مى‌دهند و با مُردن از بين مى‌روند؛ قرآن در اين آيه پاسخ مى‌دهدچنين نيست، آنان زنده‌اند، گرچه ممكن است مشركين و سايرين، اين نكته را در نيابند.

آيۀ دوم:

(وَ لاٰ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللّٰهِ أَمْوٰاتاً بَلْ أَحْيٰاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ * فَرِحِينَ بِمٰا آتٰاهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ يَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلاّٰ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لاٰ هُمْ يَحْزَنُونَ * يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللّٰهِ وَ فَضْلٍ وَ أَنَّ اللّٰهَ لاٰ يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ ) . ²

«[اى پيامبر!] هرگز گمان مبر كسانى كه در راه خدا كشته شدند، مردگانند! بلكه‌آنان زنده‌اند و نزد پروردگارشان روزى داده مى‌شوند* آنها به خاطر نعمتهاى فراوانى كه خداوند از فضل خود به ايشان بخشيده است خوشحالند، و به خاطر كسانى كه هنوز به آنها ملحق نشده‌اند خوشوقتند كه نه ترسى بر آنها است و نه غمى خواهند داشت * و از نعمت خدا و فضل او مسرورند و [مى‌بينند كه]خداوند پاداش