133در آسمان نشان از هيچ پاره ابرى نبود، ناگاه ابرها از اين سو و آن سو گردآمدند و بارانى سيل آسا را فرو ريختند كه دشت و صحرا را سيراب و سرسبز كرد.
در همين زمان بود كه ابوطالب در قصيدهاى به مدح و ستايش پيامبرصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم پرداخت:
«و ابيض يُستَسقىٰ الغمام بوجهه ثمال اليتامى عصمةللارامل» 1
استسقاء ابوطالب با واسطه قراردادن پيامبرصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم در دوران نوجوانى آنحضرت، و استسقاء عبدالمطلب به توسط آن حضرت در دوران كودكى، در بين اعراب معروف است و بيشتر مردم اشعار ابوطالب در اين حادثه را حفظنمودهاند.
از روايات استفاده مىشود، استسقاء ابوطالب به واسطۀ پيامبرصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم، مورد رضايت و قبول آن حضرت بوده است.
وقتى كه پيامبرصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم، پس از رسالت، ازخداوند طلب باران كردند و باران باريد و سر سبزى آفريد، فرمودند:
«لو كان ابوطالب حيّاً، لقرّتْ عيناه، من يُنشدنا قوله؟» يعنى؛ اگر اكنون ابوطالب زنده بود بسيار خوشحال مىشد. كيست كه سخن او را بياد داشته باشد و بگويد؟ على عليه السَّلام برخاست و گفت: يا رسول اللّه صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم گويى منظور شما آن شعر