127 «اللّهمّ انى اسألك و اتوجه اليك بنبيّك مُحمّد نبىّ الرحمة، يا محمد انّى اتوجه بك الى ربّى فى حاجتى لتُقْضىٰ، اللّهم‌شفّعْهُ فىّ»

عثمان ابن حنيف ادامه مى‌دهد: قسم به خدا، ما هنوز مشغول صحبت بوديم و متفرق نشده بوديم كه آن مرد وارد شد؛ گويى كه هيچگونه ناراحتى‌چشم نداشته است».

اين روايت، از صحيح‌ترين روايات است. ترمذى مى‌گويد:«اين حديث، حق، حسن و صحيح است» ¹ ابن ماجه نيز معتقد است:«اين حديث صحيح‌است» ².

از اين حديث دو نكته استفاده مى‌شود:

اوّل: انسان مى‌تواند به دعاى پيامبر توسل پيدا كند. درخواست دعاى‌صحابى از پيامبرصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم كه«از خدا بخواهيد مرا شفا دهد» و پاسخ پيامبرصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم كه«اگر بخواهى دعا مى‌كنم و اگر صبر كنى بهتر است» به همين نكته اشاره مى‌كند.

دوم: انسان مى‌تواند در ضمن دعاى خود، به شخصيت و مقام پيامبرصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم متوسل شود. با دقت در دعايى كه پيامبرصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم به صحابى تعليم دادند، اين نكته‌برداشت مى‌شود. جملاتى از اين دعا كه نشانگر اين نكته است عبارتند از:

1. اللّهم انى اسألك و اتوجه اليك بنبيّك؛ كلمۀ «بنبيّك» از