116ديگرى در معناى حديث، غيراز قصد تبرّك به صاحب قبر و خواندن نماز در مسجد مطرح است كه عبارتند از:
الف - قبله قرار دادن قبر.
ب - سجده كردن بر قبر به قصد احترام و تعظيم، به گونهاى كه قبر موردسجده واقع شود.
ج - سجده كردن براى انسان مدفون در قبر، به گونهاى كه او مورد سجده واقع شود.
به عقيدۀ ما، قدر متيقن از معناى احاديث گذشته سه احتمال فوق است واحتمالِ ساختن مساجد بر قبور به قصد تبرك و نماز، مردود و غير قابل قبول است.
شاهد آنكه، پيامبر صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم در برخى از روايات، اينگونه افراد را «شرار النّاس» (يعنى بدترين مردم) معرفى مىكند. به عنوان نمونه، مسلم در كتاب مساجد روايت مىكند:
«ام حبيبه و امّ سلمه نقل مىكنند: در حبشه كنيسهاى بود كه تصاويرپيامبر صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم در آن وجود داشت. پيامبر صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم فرمود: در بين مردم حبشه مردى صالح بود كه پس از مرگش بر روى قبر اومسجدى ساختند و اين تصاوير را در آن كشيدند. اينان در روز قيامت، بدترين مردمان در نزد خداوند هستند». 1