80خداى اسرائيل كه دوبار براى او ديده شده است » . ¹

ه‍ . « من خدا را ديدم كه بر تخت خود نشسته و همه سپاهيان دريا در برابر او ايستاده اند » . ²

پيروان اين كتاب هاى تحريف شده ، « انديشه رؤيت » را در ميان برخى از محدثان اسلامى رواج داده و آن را به عنوان يك عقيده اسلامى مطرح كرده اند .

4. قرآن خدا را فراتر از رؤيت بصرى مى داند :

قرآن مجيد خدا را فراتر از امكان رؤيت بصرى مى داند ، آنجا كه مى فرمايد :

«لاٰ تُدْرِكُهُ الْأَبْصٰارُ وَ هُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصٰارَ وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ». ³

« چشم ها او ( خدا ) را نمى بيند ولى او ديدگان را مى بيند ، او موجودى لطيف - برتر از رؤيت - و از همه ما آگاه است » .

واژه « درك » ، مفهوم گسترده اى دارد و خصوصيات آن در صورتى روشن مى شود كه به حسى از حواس نسبت داده شود ، اگر به چشم نسبت داده شود ، مقصود ديدن است . اگر به گوش منسوب گردد ، مقصود شنيدن است ، و لذا اگر كسى بگويد : « أدركته ببصرى » ، سپس اضافه كند : وما رأيته ، اين كلام متناقض شمرده مى شود ، چون جمله اوّل صريح در رؤيت است ، با توجه به اين مقدمه روشن مى شود كه اين آيه و آيات مابعد آن ، كه از نظر شما مى گذرد در مقام بيان ويژگى هاى خداست . تو گويى قرآن چنين مى گويد :

« لاتُدْرِكُهُ الأَبْصارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الأَبْصار » : « ديدگان او را نمى بيند ولى او چشم ها را مى بيند » .