31او مىگفت: مشركان و بتپرستان اعتقاد نداشتند كه بتها خالق چيزى هستند بلكه معتقد بودند كه تنها خالق و آفريدگار موجودات خداوند است بهدليل اينكه خداوند در مورد ايشان مىفرمايد: وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ اللّٰهُ فَأَنّٰى يُؤْفَكُونَ 1و باز مىفرمايد: وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللّٰهُ 2*** پس خداوند تنها بهخاطر گفتن: لِيُقَرِّبُونٰا إِلَى اللّٰهِ زُلْفىٰ ، حكم بر شرك و كفر آنان نموده است و كسانى هم كه به پيامبران و مانند آنها توسل مىجويند، مانند بتپرستاناند.
يكى از دلايلى كه در رد اين پندار محمدبن عبدالوهاب در كتابها آوردهاند چنين است كه: اين استدلال باطل است زيرا مؤمنان كه به پيامبران و صالحان