85بيعت على عليه السلام نديدند.
طراح اين پرسش، چگونه و از كجا به صورت قاطع مىگويد:
حضرت على با آن دو بيعت كرد؟!
و امّا در مورد بيعت با ابو بكر، بايد گفت از نظر شيعه بيعتى در كار نبود و از ديدگاه اهل سنت، على عليه السلام پس از شش ماه؛ آنگاه كه حضرت فاطمه عليها السلام به پدر پيوست و در كنار على نبود، بيعت كرد. اينجا، جاى اين پرسش است كه چرا على عليه السلام از يك امر مشروع عقب ماند. از نظر شما، اگر على عليه السلام وصى پيامبر صلى الله عليه و آله نبود، صحابى عادل كه بود، پس علّت تأخير او به مدّت شش ماه، از اين امر مشروع چه بود؟ بيعت نكردن دخت گرامى پيامبر صلى الله عليه و آله تا لحظۀ مرگ چگونه قابل توجيه است؟ با اين كه در كتب روايى خودتان هست كه:
«مَن مَاتَ وَ لَمْ يَكُن فِي عُنُقِه بَيعَةَ إَمَامٍ فَقَدْ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّة». 1
مطلب ديگر اينكه پرسشگر مىگويد: «اگر قدرت نداشت، پس امام نيست». او تصور مىكند كه امامت مقامى انتخابى است كه حتماً بايد با قدرت انتخاب كنندگان روى كار بيايد، ولى امامت على عليه السلام انتصاب الهى است و كسانى كه از جانب خدا براى مقامى منصوب مىشوند، براى مشروعيت خود نيازى به رأى مردم ندارند و انبيا و اوصيا پيوسته به وسيلۀ قدرتهاى مسلّط و ظالم كشته مىشدند. آيا نبوت و وصايت آنها چون قدرت نداشتند، مشروعيت نداشت؟