310
پرسش 134
صاحب نهج البلاغه نقل مىكند: على عليه السلام ابوبكر و عمر را ستوده است؛ چنانكه از علىبن ابى طالب نقل مىكند كه دربارۀ ابوبكر گفت: او در حالى كه پاك بود و عيب اندكى داشت از دنيا رفت. خير دنيا را به دست آورد و پيش از آن كه گرفتار شرّ آن شود از دنيا رفت. او اطاعت الهى را به جا آورد و به گونهاى شايسته تقواى الهى را رعايت كرد.
(نهج البلاغه، ص 350، تحقيق صبحى صالح) .
پس چرا شيعيان اصحاب را عيب جويى مىكنند آيا على عليه السلام جز آنچه در دلش بود اظهار مىكرد؟
پاسخ
گرد آورندۀ پرسشها به خطبۀ 223 نهج البلاغه نظر دارد كه با جملۀ «لِلَّهِ بِلاَدُ فُلاَنٍ» آغاز شده است و در آنجا نه اسمى از ابوبكر آمده و نه اسمى از عمر، بلكه كلمۀ «فلان» ذكر شده است.
اوّلاً: اين خطبه را مغيرة بن شعبه كه از دشمنان خاندان على است نقل كرده و نمىتواند معتبر باشد.
ثانياً: شارحان نهج البلاغه در بيان مقصود از «فلان» نظرات مختلفى دارند:
1 . قطب الدين راوندى مىگويد: حضرت در مقام ستايش بعضى از بزرگان از اصحاب خود است كه بعد از پيامبر خدا آلودۀ فتنه نشدند.