288امام زمان خود، دعوت نمود 1 و مشروح اين قسمت در همۀ تواريخ هست. واقعاً جاى تأسف است كه فردى، به اين آشكارى، دروغى را به امام حسن عليه السلام نسبت دهد.
حسن بن على عليهما السلام همراه پدر، در صفّين مشغول نبرد و جنگ بود وقتى امام از مشاركت وى آگاه شد، فرمود: اين جوان را از جنگ دور نگهداريد، مبادا نسل پيامبر خدا با كشته شدن وى قطع شود. 2
- دربارۀ مطلب دوم، جز اينكه بگويم كذب و دروغ است، چيزى نمىتوان گفت. چون امام حسين عليه السلام در دوران امامت برادرش، اطاعت كامل داشت و پيرو امام زمان خود بود. تا زمانى كه حسنبن على عليهما السلام زنده بود، كوچكترين اعتراضى به صلح نكرد؛ زيرا وظيفهاى جز پيروى از راه و روش امام خود نداشت. حتى پس از درگذشت حسنبن على در سال 50 قمرى تا فوت معاويه در سال 60 هجرى، حركتى بر خلاف صلح انجام نداد.
درست زمانى كه معاويه پيمان شكنى كرد و بر خلاف تعهدش، فرزند خود يزيد را خليفۀ مسلمانان معرفى كرد، امام مخالفت خود را با معاويه آغاز و از بيعت با يزيد، به عنوان جانشين معاويه خوددارى نمود و نامۀ تندى به معاويه نوشت كه در تاريخ منعكس است و در آن جرايم دهگانۀ معاويه را، كه دلها را تكان مىدهد، منعكس ساخت. 3