124المحصنات». 1
«سه چيز است كه پردهها را مىشكافد و به درگاه الهى مىرسد: 1.
صداى قلم دانشمندان 2. صداى پاى جهادگران 3. صداى ريسندگىزنان پرهيزكار.»
همچنين فرمود:
«أَفْضَلَ الْجِهَادِ كَلِمَةُ عَدْلٍ عِنْدَ إِمَامٍ جَائِر»
.
«بالاترين جهاد، گفتن سخن حق نزديك فرمانرواى ستمگر است.»
و پيشوايان معصوم شيعه، كه به شمشير ظالمان و يا سمّ ستمگران جام شهادت نوشيدند، به خاطر سخنان حقى بود كه نزد ظالمان مىگفتند.
در حالى كه گروههاى ديگر با خلفاى اموى و عباسى سازش داشتند و با آنها كنار مىآمدند، به جز افراد نادر كه نمىتوان روى آنها حساب كرد.
انسان تصور مىكند كه ميدان جهاد، بستر نظاميان است، ولى تاريخ خلاف آن را گواهى مىدهد.
علما و دانشمندان شيعه، به خاطر جهاد فرهنگى و نشر اسلام ناب محمدى، به وسيلۀ ستمگران جام شهادت نوشيدند و يا با شمشير كشته شدند و يا بر سر دار رفتند و احياناً بدنهايشان سوزانده شد. 2
در هر حال، شيعه مفتخر است كه با جهاد قلمى و فرهنگى خود، تفكّر اسلام ناب محمدى را كه در تعاليم اهل بيت - همتاى قرآن - متجلى است، به جهانيان معرفى كرده است.