58پاسخ: حزن ابوبكر ناشى از ضعف ايمان او به نصرت الهى بود. براى همين پيامبر در غار به او فرمود: «غم مخور خداباماست». 1 و خداوند نيز مىفرمايد: «آگاه باشيد [ دوستان و] اولياى خدا نه ترسى دارند و نه غمگين مىشوند». 2 به علاوه حزن در فراق محبوب و گريه كردن بر او نه تنها امرى جايز و راجح است بلكه خود پيامبر نيز چنين مىكرده.
انسبن مالك از آن حضرت نقل كرده كه در مرگ فرزندش فرمود: «همانا چشم مىگريد و قلب محزون مىشود ولى غير از آن چه رضايت پروردگار ماست نمىگوييم و به طور حتم اى ابراهيم در فراق تو محزونيم». 3
چرا ابنتيميه به پيامبر اعتراض نمىكند به امرى كه گذشته و فوت شده محزون است؟ بخارى و مسلم نقل كردهاند: «هنگامى كه خبر شهادت زيدبن حارثه، جعفربن ابىطالب و عبداللّٰهبن رواحه در غزوۀ موته به پيامبر رسيد در حالىكه آثار حزن بر ايشان هويدا بود جلوس نمود». 4