36ابنتيميه: «ارادۀ خداوند در آيۀ تطهير متضمن تحقق مراد نيست بلكه گاهى چيزى را اراده مىكند كه تحقق نمىيابد. خداوند مىفرمايد: «وَ اللّٰهُ يُرِيدُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْكُمْ». 1 در حالىكه برخى توبه مىكنند و برخى نمىكنند. خداوند اراده كرده مردم را از شرك پاك كند اما بعضى مىخواهند بر شرك باقى بمانند. 2 مقصود از رجس در آيه شرك است. خداوند شرك و خباثت را از اهل بيت پيامبر دور كرده ولى اين دلالت بر عصمت آنان ندارد.
پاسخ: اراده در آيۀ فوق تشريعى است نه تكوينى، از همين رو به عموم مردم توجه دارد. بر خلاف اراده در مورد آيۀ تطهير كه تكوينى است نه تشريعى و گرنه شامل افرادى خاص نمىشد.
3 - مخالفت با شأن نزول آيۀ انذار
ابنتيميه: «كلام (انا المنذر وبك يا على يهتدى المتهدون) از پيامبر نيست چون ظاهر قول اين است كه هدايت فقط توسط على است نه پيامبر و هيچ مسلمانى