72
توسل به قبر پيامبر صلى الله عليه و آله با ارشاد عايشه
امام «حافظ دارمى» در كتاب «سنن» باب «ما أكرم اللّٰه تعالى نبيه بعد موته» مىگويد: «ابونعمان»، با وسائطى از «ابوالجوزاء اوسىبن عبداللّٰه» روايت كرده كه گفت: مدينه گرفتار قحطى شديد شده بود، مردم به عايشه شكايت بردند، او گفت: به قبر پيامبر صلى الله عليه و آله روى بياوريد و راهى را از آنجا به آسمان قرار دهيد بهگونهاى كه هيچ سقفى بين قبر و آسمان فاصله نيندازد، راوى مىگويد: مردم چنين كردند و باران باريد بهگونهاى كه گياهان روييدند و شتران فربه شدند و آن سال به سال فتق (يعنى گشايش و توسعه) ناميده شد. 1 اين نمونه توسل به قبر پيامبر صلى الله عليه و آله است نه از حيث قبر بودن؛ بلكه از اين جهت كه شريفترين مخلوقات و حبيب پروردگار جهانيان را در خود جاى داده است و بهخاطر اين مجاورت، شرافت يافته و سزاوار مناقب بزرگ گرديده است.
توسل به قبر پيامبر صلى الله عليه و آله در زمان خلافت عمر
حافظ «ابوبكر بيهقى» گفته است: «ابوعمر بن مطر» با چند واسطه از «مالك» نقل كرده كه گفت: در زمان «عمر بن