114بهگونهاى متفاوت از آنها هستند كه هيچكس به گرد آنها نمىرسد. و از اين منظر است كه اگر به آنها تنها بهعنوان يك بشر عادى نگريسته شود، نگرش جاهلانه و مشركانه است.
از جملۀ اين نگرشها، نگاه قوم نوح در حق اوست كه خداوند از آنها حكايت مىكند: «فَقٰالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ مٰا نَرٰاكَ إِلاّٰ بَشَراً». 1
و برخاسته از همين نگرشهاست سخن قوم موسى و عيسى در مورد آنها: «فَقٰالُوا أَ نُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنٰا وَ قَوْمُهُمٰا لَنٰا عٰابِدُونَ».
يا سخن اصحاب ثمود آنگاه كه خداوند حكايت مىكند: «مٰا أَنْتَ إِلاّٰ بَشَرٌ مِثْلُنٰا فَأْتِ بِآيَةٍ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰادِقِينَ». 2
يا سخن اصحاب الأيكه به پيامبرشان شعيب: «قٰالُوا إِنَّمٰا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ وَ مٰا أَنْتَ إِلاّٰ بَشَرٌ مِثْلُنٰا وَ إِنْ نَظُنُّكَ لَمِنَ الْكٰاذِبِينَ». 3
همانطور كه سخن مشركان در مورد حضرت