62
براى من زمين محلّ سجده و تيمّم قرار داده شده است.
نيز در صحيح مسلم «كتاب الصلاة، باب متابعة الامام والعمل بعده» ح474آمدهاستكه:رسولاللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم در سجده پيشانى خود رابر زمين مىگذاشت «يضع جبهته على الارض».
و اين فرشها زمين نيست و شما به دستور رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم عمل نمىكنيد، به علاوه اين فرشها زير پاى اين مردم كثيف شده و غير بهداشتى است، يك تسبيح چوبى دستم بود به او گفتم من هرگز روى اين فرشها سجده نمىكنم وهميشه روى اين تسبيح سجده مىكنم شما هم روى اين فرشها سجده نكن، خنديد و گفت: من نمىدانم، فقط مىدانم كه در فقه ما سجده بر فرش مانعى ندارد و صحيح است.
گفتم: اگر اين فرشها تَر باشد، روى آن سجده مىكنى؟
گفت: خير مىروم جايى كه خشك باشد.
گفتم: چرا جاى ديگر مىروى مگراينجا كه تَر است جهنّم است و آنجا كه خشك است بهشت است؟ خنديد و گفت: در فقه ما سجده بر چيز تَر صحيح نيست.
گفتم: در فقه شيعه نيز سجده بر فرش صحيح نيست، لذا مىروند روى سنگ فرش و آنجا نماز مىخوانند.
گفت: پسچرا بعضىاز شيعيانروى فرشها سجده مىكنند؟ با لبخند گفتم: از ترس شما، لبخند زد و گفت: بنابر حرف شما نماز اين افراد كه روى فرش سجده مىكنند