1) - صحيح مسلم، از انس بن مالك نقل كرده است كه گفت: پشت سر رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم و ابوبكر و عمر و عثمان، نماز خواندم پس آنان «بسم اللّٰه الرحمن الرحيم» را بلند نخواندند. (صحيح مسلم، كتاب الصلاة، ص204، ب13، ح399) همچنين از او نقل كرده كه گفت پشت سر رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم و ابوبكر و عمر و عثمان نماز خواندم و آنان در اول سورۀ حمد «بسم اللّٰه الرحمن الرحيم» نخواندند، در آخر آن هم نخواندند. (صحيح مسلم، كتاب الصلاة، ص204، ب13، ح399) و بن باز، مفتى معروف عربستان، گفته است: «بسم اللّٰه الرحمن الرحيم» آيه‌اى مستقل است و جزء سورۀ حمد و ديگر سوره‌ها نيست، به جز سورۀ نمل، و گفته است: خداوند «بسم اللّٰه الرحمن الرحيم» را نازل كرد تا بين سوره‌ها فاصله باشد. (صلاة المؤمن القحطانى، ج1، ص194، باب صفة الصلاة). ضمناً در همين صحيح مسلم، بعد از نقل روايات فوق بابى باز كرده تحت عنوان: باب 14 - حجة من قال: البسملة آية من اول كل سورة سوى براءة. و در اين باب از انس بن مالك نقل كرده كه گفت: روزى رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم بين ما بود و در حالى كه خنده بر لب داشت سر بلند كرد و فرمود: هم اكنون سوره‌اى بر من نازل شد و چنين قرائت كرد: بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ، إِنّٰا أَعْطَيْنٰاكَ الْكَوْثَرَ * فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ * إِنَّ شٰانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ . پس از آن فرمود: آيا مى‌دانيد كوثر چيست؟ گفتيم: خدا و رسول خدا اعلم هستند. فرمود: كوثر نهرى است كه خداوند عزوجل به من وعده داده و بر آن خير كثير است، آن حوض است و روز قيامت امتم بر من وارد مى‌شوند، ظرف‌هاى آن به عدد ستارگان است پس بنده‌اى از امتم از آن باز گرفته مى‌شود (منع مى‌شود). پس مى‌گويم خدايا اين بنده، از امت من است، خداوند مى‌فرمايد: نمى‌دانى بعد از تو چه حادثه‌اى به وجود آوردند. [ ما تدرى ما احْدَثَتْ بَعْدَكَ] (صحيح مسلم، كتاب الصلاة، ص 205، باب 14، ح 400) البته آقايان نسبت به جملۀ آخر اين حديث سكوت كرده و از خود سؤال نمى‌كنند بعد از رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم چه حادثه‌اى رخ داده و آن حادثه تا چه حد ناگوار و براى رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم ناراحت كننده بوده كه برخى از امتش به خاطر به وجود آوردن آن حادثه از آشاميدن آب كوثر ممنوع و محروم مى‌شود و ما هم وقتى از حوادث تلخ بعد از رسول اللّٰه صحبت مى‌كنيم مى‌گويند آنها صحابى و مجتهد بوده و هر كارى كرده‌اند به اجتهاد خود عمل‌كرده‌اند. عجبا،عجبااگر چنين‌است پس‌چرا از آب كوثر منع مى‌شوند؟ وچه دليلى بر اعتبار و مشروعيت اجتهاد آنها وجود دارد؟