226تندرو و حتّى گريه نكردن آنها در مرگ وابستگان و فرزندان و عزيزانشان، چند روايتى است مبنى بر اينكه عمر بن الخطاب از گريۀ بر اموات جلوگيرى و نهى مىكرده و گاهى هم مىگفته است، رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم نهى كرده است.
در صحيح بخارى است كه عمر بن الخطاب، با زدن با عصا و با پرتاب سنگ و با پاشيدن خاك، جلوى گريه كنندۀ بر اموات را مىگرفت.
«كانَ عُمَر يَضربُ فيه بِالعَصا و يَرْمِى بِالحجارةِ و يَحْثى التُّراب ». 1
همچنين در صحيح مسلم است كه: عمر از گريۀ بر ميّت نهى مىكرد و مىگفت:
رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم فرموده است: ميت در قبر، بواسطۀ نوحه سرايى زنده عذاب مىشود.
قال عمر: «قال رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم المَيّتُ يُعَذَّبُ فى قَبْرِه بمانيح عَلَيهِ». 2
از عبداللّٰه عمر نيز همين روايت نقل شده است. 3
آنها طبق اين دو سه روايت و به لحاظ نهى و مخالفت