216رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم در مناسبتهاى متعددّى جانشين خود را تعيين نمود، در اولين جلسه‌اى كه دعوت خود را اظهار و مردم را به اسلام فراخواند، امام و جانشين خويش را نيز معرفى و او را به مردم شناساند.

خلاصۀ آن چنين است: رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم تا سال سوم بعثت مخفيانه دعوت به اسلام مى‌فرمود، تا اين كه آيۀ شريفۀ وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ ¹ ترجمه: خويشان نزديكت را هشدار ده.» نازل گرديد. رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم بستگان نزديكش را كه حدود چهل نفر بودند دعوت كرد، پس از صرف غذا فرمود:

خداوند به من دستور داده است كه شما را به آيين اسلام دعوت كنم، كدام يك از شما مرا در اين كار يارى خواهيد كرد تا برادر من و وصى و جانشين من باشد؟ حاضرين همگى سرباز زدند جز على عليه السلام كه از همه كوچكتر بود برخاست و عرض كرد، اى رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم من در اين راه يار و ياور توام، رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم دست برگردن على عليه السلام نهاد و فرمود:

اين برادر و وصى و جانشين من در ميان شما است، سخن او را بشنويد و فرمانش را اطاعت كنيد.

«اِنَّ هذا اخي وَ وَصيّى و خَليفَتى فِيكُم فَاسْمَعوا له و اطِيعُو، فقام القوم يضحكون و يقولون لأبى طالب: قد أمرك أن تسمع لابنك وتطيع».