192مسلمانان اين است كه مى‌گويند: هر عمل دينى كه رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم يا صحابۀ آن حضرت انجام داده‌اند، مشروع و جايز است و آنچه نبوده و انجام نداده‌اند و بعد از آنها رايج شده است بدعت و حرام و موجب شرك و خروج از دين است، چون اگر در اين كارها كه بعداً رايج شده، خير و مصلحت بود، رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم و صحابه در انجام آن بر ما پيشى مى‌گرفتند و از اينكه آنها انجام نداده‌اند معلوم مى‌شود خير و مصلحت در انجام آنها وجود ندارد.

روايتى نيز نقل كرده‌اند كه رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم مسلمانان را از انجام كارهايى كه سابقه ندارد بر حذر داشته و فرموده است:

«ايّاكم و محدثات الأمور فإن كل محدثة بدعة و كل بدعة ضلالة ».

از امورى كه تازگى دارد پرهيز كنيد بدرستى كه هر امر تازه (كه در دين سابقه نداشته) بدعت است و هر بدعتى ضلالت و گمراهى است. ¹

بر اين اساس مدعى هستند كه بعضى اعمال چون در عهد رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم و در زمان صحابه انجام نشده و سابقه ندارد، بدعت و حرام است و برخى از آنها شرك اكبر و مرتكب آن كافر است، و حتى اينكه ابن تيميه گفته است:

هر كس برخى از اين كارها را انجام دهد توبه داده