146از اين دو روايت معلوم مىشود اوّلاً روى قبر و كنار قبر نشستن نه تنها شرك نيست بلكه مانعى ندارد، ثانياً رفتن زنها بر سر قبور و حتى ماندن آنها در كنار قبور اشكال ندارد، ثالثاً زدن قبّه روى قبر نه تنها بت و بت پرستى نيست بلكه منع شرعى ندارد و اگر اشكال شرعى داشت و به گفتۀ آن عدّه شرك و بت پرستى بود خلفا و صحابه رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم نهى مىكردند و نمىگذاشتند قبّه روى قبر، آنهم تا يكسال برقرار باشد از همۀ اينها گذشته، اين عمل از جانب اقرباى رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم صورت گرفته و آنها از جهاتى عالمتر به معناى شرك و بت پرستى و دستورها و اوامر و نواهى رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم بودهاند كه: اهل البيت أدرى بما فى البيت.
بلكه مىتوان گفت: ساختن بنا و مسجد بر مزار اولياى خدا، ريشۀ قرآنى دارد.
در قرآن كريم خداوند ضمن سرگذشت اصحاب كهف فرموده است:
«فَقٰالُوا ابْنُوا عَلَيْهِمْ بُنْيٰاناً رَبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ، قٰالَ الَّذِينَ غَلَبُوا عَلىٰ أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَسْجِداً» 1
در تفسير اين آيه گفتهاند: عدهاى گفتند: بر روى قبر آنان ساختمانى بنا كنيد و در مقابل مؤمنين گفتند: ما بر قبور آنان