107اللَّغَطَ ¹ وَ الاخْتلافَ عند النَّبى صلى الله عليه و آله و سلم قال: «قُومُوا عَنّىٖ» قال عُبيدُ اللّٰه: فكان ابْنُ عَبّٰاسٍ يَقولُ: انَّ الرَّزيَّةَ كُلَّ الرَّزيَّةِ ما حالَ بَينَ رَسُول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم و بَيْنَ ان‌يكتُب لَهُم ذلك‌الْكِتٰابَ مِنْ اخْتِلافِهِم ولَغَطِهِم.» ²

ابن عباس گفت: وقتى رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم در حال احتضار بود، و در خانۀ [ آن حضرت ] مردانى بودند و در بين آنها عمر بن الخطاب نيز حضور داشت، رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: بياييد بنويسم براى شما نوشته‌اى كه بعد از آن گمراه نشويد، عمر گفت: درد بر رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم غلبه كرده و نزد شما قرآن هست، پس كتاب خدا ما را كفايت مى‌كند، و كسانى كه در خانه بودند اختلاف كردند، با هم خصومت و دشمنى كردند، پس برخى مى‌گفتند: بياوريد تا رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم كتابى بنويسد، كه بعد از آن گمراه نشويد، و برخى حرف عمر را مى‌زدند، پس وقتى همهمه و سر و صدا را زياد كردند ونزد آن‌حضرت‌اختلاف نمودند، رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «از نزد من برخيزيد» عبيداللّٰه [ راوى حديث ] گويد: پس ابن عباس مى‌گفت:

بدرستى كه مصيبت و همۀ مصيبتها آن است كه