204كه ابو طالب را كافر مىدانند - به ثبوت مىرسد.
اينك دلائل روشن اين مسأله را در پرتو كتاب خدا و سنّت پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله از نظر شما مىگذارنيم:
الف - قرآن كريم در اين زمينه مىفرمايد:
«وَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ نٰارُ جَهَنَّمَ لاٰ يُقْضىٰ عَلَيْهِمْ فَيَمُوتُوا وَ لاٰ يُخَفَّفُ عَنْهُمْ مِنْ عَذٰابِهٰا كَذٰلِكَ نَجْزِي كُلَّ كَفُورٍ». 1
- آتش دوزخ براى كافران است، نه مرگ آنان فرا مىرسد كه بميرند و نه عذاب آنان تخفيف داده مىشود. ما كافران را چنين كيفر مىدهيم.
ب: سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله نيز شفاعت براى كافران را نفى مىكند: ابو ذر غفارى از رسول خدا صلى الله عليه و آله چنين آورده است كه:
«اُعطيت الشّفاعة و هى نائلةٌ من امّتى من لا يشرك باللّٰه شيئاً».
- شفاعت من به كسانى از امّتم مىرسد كه مشرك نباشند.
بنابراين، متن حديث «ضحضاح» نيز براساس سخن كسانى كه ابو طالب را كافر مىدانند، پايه و اساسى ندارند و با كتاب و سنّت مخالف است.
نتيجه
در پرتو آنچه گذشت، معلوم گرديد كه «حديث ضحضاح» هم از نظر سند و هم از جهت متن و محتوا، فاقد هرگونه اعتبار است و نمىتوان به آن استدلال نمود.
بدينسان، استوارترين دژى كه به منظور مخدوش ساختن ايمان نيرومند ابو طالب، بدان پناهنده مىشوند، فرو مىريزد و چهرۀ درخشان آن مؤمن قريش و يار ديرين پيامبر صلى الله عليه و آله همچنان پرفروغ و نورانى جلوه مىكند.