192
2 - طرز رفتار ابو طالب با پيامبر بيانگر ايمان اوست
همۀ تاريخنگاران مشهور اسلامى، فداكارىهاى بىنظير او از ساحت مقدّس رسول خدا را يادآور شدهاند كه خود دليلى است گويا بر اعتقاد راسخ وى.
ابو طالب به منظور حمايت از اسلام و حراست از پيامبر صلى الله عليه و آله سه سال آوارگى و زندگى در «شعب ابى طالب» را در كنار رسول خدا، بر رياست قريش ترجيح داد و تا پايان محاصرۀ اقتصادى مسلمانان، در كنار آن باقى ماند و همۀ مشكلات را در آن شرايط طاقتفرسا تحمّل نمود. 1
علاوه بر اين، ابو طالب فرزند گرامى خود، على عليه السلام را به همراهى و همگامى كامل با رسول خدا فرا خواند و از وى خواست تا در همۀ شرايط دشوار صدر اسلام، ملازم آن حضرت باشد.
ابن ابى الحديد معتزلى، در شرح نهج البلاغه، اين سخن را از ابو طالب حكايت نموده كه به فرزند خود - على عليه السلام - فرمود:
«رسول خدا تو را تنها به نيكى دعوت مىنمايد، پس همواره ملازم و همراه او باش». 2
روشن است كه هين همه خدمات ارزنده ابو طالب به پيامبر صلى الله عليه و آله و فداكارىهاى بىشائبۀ وى در دفاع از حريم مقدس اسلام، بارزترين گواه بر ايمان او است.