182 - نه (چنين نيست)، به خدا سوگند زن براى برهه‌اى از زمان، با مَرد (همراه) است، سپس آن مرد زن خود را طلاق مى‌دهد تا نزد پدر و خويشان خود باز گردد. مقصود از اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله كسانى هستند كه اصل - يعنى داراى ريشه‌هاى عميق قرابت - و از وابستگان او باشند، آنان كه پس از پيامبر گرامى، از صدقه محرومند.

اين روايت به روشنى بر اين حقيقت گواهى مى‌دهد كه مقصود از «عترت پيامبر» كه تمسّك به آنان بسان پيروى از كتاب خدا واجب است، همسران آن حضرت نيستند، بلكه اهل بيت پيامبر كسانى هستند كه علاوه بر انتساب جسمانى داراى وابستگى معنوى به وى، شايستگى ويژه‌اى باشند تا بتوان آنان را در كنار كتاب خدا به عنوان مرجع مسلمانان جهان، قلمداد نمود.

2 - پيامبر گرامى، تنها به بيان «اوصاف» اهل بيت اكتفا نفرمود، بلكه به «تعداد» آنان كه دوازده تن مى‌باشند نيز تصريح نمود:

مسلم از جابر بن سمره حكايت مى‌كند:

«سَمِعتُ رَسُولَ اللّٰه - صَلّى الله عليه [ و آله ] و سلم - يقول:

لا يزال الاسلام عزيزاً إلى اثنى عشر خليفةً. ثمّ قال كلمة لم أفْهمها، فقلت لأبى: ما قال؟ فقال كلّهم من قريش». ¹

- از پيامبر گرامى شنيدم كه فرمود: «اسلام به دوازده خليفه، عزيز خواهد ماند». سپس سخنى گفت كه من آن را نفهميدم، از پدرم پرسيدم چه فرمود؟ پاسخ داد كه فرمود: «همگى از قريش هستند».

مسلم بن حجاج همچنين از رسول خدا صلى الله عليه و آله چنين روايت مى‌كند كه:

«لا يزال أمر النّاس ماضياً ما وليهم إثْنا عشر رجلاً». ²