162
جمع بين المغرب و العشاء». 1
- هرگاه پيامبر مىخواست در روز، طى طريق نمايد، نماز ظهر و عصر را با هم ادا مىكرد و هروقت مىخواست در شب مسيرى را بپيمايد، نماز مغرب و عشا را با هم بجا مىآورد.
9 - محمد زرقانى در شرح موطّأ، از ابى شعثا چنين روايت مىكند:
«إنّ بن عباس صلّى بالبصرة الظّهر و العصر ليس بينهما شىءٌ و المغرب و العِشاء ليس بينهما شىءٌ». 2
- عبد اللَّه بن عباس در شهر بصره، نماز ظهر و عصر را با هم خواند، بهطورىكه بين آن دو فاصلهاى نبود و نماز مغرب و عشا را نيز با هم ادا نمود؛ بگونهاى كه بين آن دو فاصلهاى نيفتاد.
10 - زرقانى از طبرانى و او از ابن مسعود، آورده است:
«جَمَعَ النَّبِىُ صلى اللّٰه عليه [ و آله ] و سلّم بين الظّهر و العصر و بين المغرب و العشاء. فقيل له فى ذلك، فقال: صنعت هذا لئلّا تحرج أمّتى». 3
- پيامبر گرامى، نماز ظهر و عصر را با هم اقامه كرد و نماز مغرب و عشا را نيز با هم بجا آورد. در اين مورد از وى سؤال شد، فرمود: براى اين كه امت من در رنج و سختى قرار نگيرند.
11 - مسلم بن حجاج، بواسطۀ ابو زبير و از سعيد بن جبير و او از ابن