150
2 - برپايى مراسم، تعظيم پيامبر است
قرآن، علاوه بر يارى رسول خدا، تجليل از مقام وى را نيز به عنوان معيار رستگارى و سعادت، معرّفى مىكند.
«فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ». 1
- آنان كه به پيامبر گرويدند و او را گرامى داشتند و ياريش نمودند و از روشنايى كه بر وى فرو فرستاده شد پيروى كردند، رستگارانند.
از آيۀ ياد شده، بخوبى معلوم مىشود كه گرامى داشت رسول خدا از ديدگاه اسلام، مطلوب و پسنديده است و برگزارى مراسمى كه خاطرۀ شكوهمند پيامبر را هميشه زنده نگاه دارد و از مقام شامخ وى تمجيد نمايد، مورد خوشنودى خداوند است. زيرا در اين آيه، چهار صفت براى رستگاران بيان گرديده است:
الف: ايمان، «الذين آمنوا به»؛ «كسانى كه به وى گرويدند».
ب: پيروى از نور وى؛ «و اتّبعوا النّور الذى أنزل معه»؛ «از نورى كه بر وى فرو فرستاده شد، پيروى نمودند».
ج: يارى نمودن او؛ «و نصروه»؛ «او را يارى كردند».
د: تعظيم و تجليل از مقام پيامبر؛ «و عزّروه»؛ «او را گرامى داشتند».
بنابراين، احترام و تعظيم پيامبر نيز علاوه بر ايمان و يارى وى و پيروى از دستوراتش، امرى ضرورى است و بزرگداشت پيامبر گرامى، امتثالِ «و عزّروه» مىباشد.