110
- پيامبر گرامى، شخصى را در حال سجده كنار خود مشاهده فرمود، در حالى كه بر پيشانى خود، دستار بسته بود، پيامبر صلى الله عليه و آله عمامه را از پيشانى وى كنار زد.
عياض بن عبد اللَّه قرشى مىگويد:
«رأى رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله رجلاً يسجد على كور عمامته فأومأ بيده: إرفع عمامتك و أومأ إلى جبهته». 1
- رسول خدا مردى را در حال سجده مشاهده فرمود كه بر گوشۀ عمامۀ خود سجده مىنمود، به وى اشاره كرد كه دستار خود را بردار، و به پيشانى او اشاره فرمود.
از اين روايات نيز به روشنى معلوم مىگردد كه لزوم سجده بر زمين، در زمان پيامبر گرامى، امرى مسلّم بوده است، تاجايى كه اگر يكى از مسلمانان، گوشۀ دستار خود را روى زمين قرار مىداد تاپيشانى خود بر زمين نگذارد، مورد نهى رسول خدا قرار مىگرفت.
6 - پيشوايان معصوم شيعه كه از طرفى - بنابر حديث ثقلين - قرين جدايىناپذير قرآن و از سوى ديگر اهل بيت پيامبرند، در سخنان خود به اين حقيقت، تصريح نمودهاند:
امام صادق عليه السلام مىفرمايد:
«السجود على الأرض فريضة و على الخمرة سنَّة». 2
- سجده بر زمين، حكم الهى و سجده بر حصير، سنّت پيامبر است.
و در جاى ديگر مىفرمايد: