93خداوند در قرآن وعده داده كه هرگاه انسانها از گناهان كبيره اجتناب ورزند، آنها را خواهد بخشيد (نساء/ 31) و ديگر نيازى به شفاعت نيست.

2 - نيز مى‌فرمايد:

«أُعطيتُ خمساً... و اعطيتُ الشّفاعة، فادّخَرْتها لأُمّتي فهي لمن لا يُشرِك باللّٰه» ¹: از جانب خداوند پنج موهبت به من اعطا شده، و (از آن جمله) به من شفاعت داده شده، كه آن را براى امتم ذخيره كرده‌ام. شفاعت من در حقّ كسانى خواهد بود كه به خداوند شرك نمى‌ورزند.

براى آگاهى از شافعان روز محشر غير از پيامبر (مانند ائمه معصومين عليهم السلام و دانشمندان و شهداء) و نيز شفاعت شوندگان آنها به كتابهاى عقايد و كلام و حديث رجوع كنيد.

ضمناً، بايد توجه داشت كه اعتقاد به شفاعت - همچون اعتقاد به قبولى توبه - نبايد مايۀ تجرّى افراد بر گناه شود، بلكه بايد آن را روزنۀ اميدى شمرده به اميد بخشودگى، به راه صحيح باز گردند، و بسان نوميدان نباشند كه به اصطلاح، آب را از سر گذشته مى‌پندارند و در نتيجه هيچگاه به فكر بازگشت به طريق صحيح نمى‌افتند.

همان طور كه يادآور شديم اعتقاد به «اصل شفاعت در آخرت در چارچوب اذن الهى» از عقايد مسلّم اسلامى بوده و كسى