159
شيعه و سنى برادرند
شيعۀ اماميّه، اختلاف در برخى مسائل فقهى و غيره را مانع از اخوّت اسلامى و وحدت صفوف مسلمين در برابر دشمنان اسلام نمىداند و همچنين معتقد است كه با برگزارى مناظرات و مذاكرات علمى در محيط آرام، مىتوان به بسيارى از مشكلات و اختلافات فكرى و فقهى (كه احياناً مانع اتحاد و همبستگى سياسى مسلمين جلوه مىكند) خاتمه بخشيد. اصولاً بستن باب انتقاد و مذاكرۀ علمى بر روى انديشمندان، مايۀ مرگ دانش، و ميرايىِ تفكر و انديشه است. از اين روى بزرگان شيعه در تمام اعصار كوشيدهاند كه با طرح مباحث علمى و عقيدتى به روشن ساختن حقايق بپردازند و عملاً نيز از هر نوع اتحاد و همدلى مسلمين بر ضدّ دشمنان قسم خوردۀ اسلام همواره استقبال كردهاند.
و شعار همۀ متفكران و مصلحان شيعه اين است كه:
«بُنى الإسلامُ على دعامتين: كلمة التوحيد، و توحيد الكلمة».