145
ازدواج موقّت
شريعت اسلام، شريعت جهانى و ابدى است. و همهى ابعاد و نيازهاى زندگى فردى و اجتماعى انسان را مورد توجّه قرار داده است. آئين اسلام براى آن كه بتواند به رسالت جهانى و جاويدان و همهى جانبهى خود جامهى عمل بپوشاند براى شرايط غير عادى، احكام و قوانين ويژهى آنها را مقرّر داشته است.
يكى از نيازهاى طبيعى انسان، نياز به ازدواج است، اين نياز از نحوهى آفرينش مرد و زن سرچشمه مىگيرد. قرآن كريم، آن را از نشانههاى حكمت و قدرت الهى دانسته مىفرمايد: «وَ مِنْ آيٰاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوٰاجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْهٰا وَ جَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً إِنَّ فِي ذٰلِكَ لَآيٰاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ » 1؛ در اين آيهى كريمه به برخى از آثار سازنده و اهداف حكيمانهى ازدواج اشاره شده