101
توسّل به پيامبر و امامان عليهم السلام
توسل به اسباب طبيعى و غير طبيعى (به شرط اينكه، رنگ استقلال در تأثير به خود نگيرند) عين توحيد است. شكى نيست كه انجام واجبات و مستحبات، همچون نماز و روزه و زكات و جهاد و غيره در راه خدا، همگى وسايل معنوىيى هستند كه انسان را به سر منزل مقصود، كه همان تقرب به خداوند است مىرسانند. انسان در پرتو اين اعمال، حقيقت بندگى را مىيابد و در نتيجه به خدا نزديك مىشود. ولى بايد توجه نمود كه وسايل غير طبيعى، منحصر به انجام امور عبادى نيست، بلكه در كتاب و سنت يك رشته وسايل معرفى شده كه توسل به آنها استجابت دعا را به دنبال دارد كه ذيلاً برخى از آنها را يادآور مىشويم:
1 - توسل به اسماء و صفات حسناى الهى كه در كتاب و سنت وارد شده است، چنانكه مىفرمايد: «وَ لِلّٰهِ الْأَسْمٰاءُ الْحُسْنىٰ فَادْعُوهُ بِهٰا» (اعراف/ 180): اسماء حسنى مخصوص خداوند است، پس