1) .امام صادق عليه السلام گويد: نزد ما صحيفه‌اى است به طول هفتاد ذراع كه به املاى رسول خدا و خط على عليه السلام مى‌باشد و همه‌ى حلال و حرام حتى ديه جراحت در آن است. انّ عندنا لصحيفة طولها سبعون ذراعاً إملاءُ رسول اللّٰه و خطُّ عليٍّ بيده مامن حلالٍ و لا حرامٍ الاّ و هو فيها حتّى أرش الخدش. بحارالانوار ج36، ص22 باب جهات علومهم ح10 و از امام باقر عليه السلام روايت شده: در اين خانه صحيفه‌اى است به طول هفتاد ذراع به خط على و املاى رسول خدا اگر مردم از ما پيروى كنند جز به آنچه خداوند نازل كرده حكم نكنيم و از آنچه در اين صحيفه است تعدى نكنيم. انّ فى هذا البيت صحيفهٌ طولها سبعون ذراعاً بخطِّ عليٍّ و املاء رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله لو وليّنا النّاس لحكمنا بما أنزل اللّٰه لم نعدوا ما فى هذه الصحيفة. پيشين ح12. از امام باقر عليه السلام روايت شده در كتاب على هر آنچه كه بدان حاجت است موجود است حتى جراحت و ديه، فى كتاب عليّ كلُّ شيءٍ يحتاج اليه حتى الخدش و الارش، بصائر الدرجات ص168، ح6 امام صادق عليه السلام گفته است: دانش ابن شبرمه نزد كتاب جامعه به بيراهه رفته است، جامعه اى كه به املاى رسول خدا و دست نوشته‌ى على عليه السلام بوده ، جامعه جاى هيچ سخنى را براى كسى باقى نگذاشته و در آن علم حلال و حرام است. ضلّ علم ابن شبرمه عند الجامعة، املاء رسول اللّٰه و خطّ عليٍّ بيده انَّ الجامعة لم تدع لِاحدٍ كلاماً فيها علم الحلال و الحرام، كافي ج1، ص57، ح14.

2) .به طور مثال روايات مصحف فاطمه بر اين معنا دلالت مى‌كند.

3) .اهميت اين منابع آنگاه بيشتر معلوم مى گردد كه به دو واقعيت تاريخى توجه شود: نخست جريان منع از كتابت حديث كه در زمان خليفه ى دوم آغاز شده و به مدت يك قرن ادامه يافته و در طول اين دوران احاديث به طور شفاهى از صحابه به تابعان مى گشته است و مى‌توان حدس زد كه اين حادثه فاجعه‌ى بزرگى در راه ثبت آثار سنت نبوى ببار آورده باشد. دوم پايه گذارى مسلك رأى توسط برخى از صحابه و ادامه‌ى آن در دوره‌ى بعد بوده كه ضربه‌ى ويرانگرى به بناى شريعت محسوب مى‌شده است. در اين شرايط وجود ودايع محفوظ ائمه‌ى اهل البيت كه مشتمل بر املائات پيامبر صلى الله عليه و آله و مكتوبات على عليه السلام بوده به عنوان گنجينه‌ى عظيمى از حقايق ناب دين كه هرگز دچار تحريف و فرسودگى و نابودى نگشته است بسيار پر اهميت جلوه مى‌كرده است.