34كردند و مشروح اين قسمت را مىتوانيد در كتاب «دفع الشبهۀ» تقى الدين الحصنى ببينيد.
گذشته از اين، نويسندۀ معاصرِ او «ذهبى»، كه از نويسندگان بزرگ در قرن هشتم هجرى است و آثار ارزندهاى در تاريخ و رجال دارد، در نامۀ دوستانهاى كه به ابن تيميه نوشته، او را در اشاعۀ فساد و ضلالت، همتاى حَجّاج خوانده است! اين نامه را مؤلف «تكملة السيف الصيقل» در كتاب خود، صفحه 190 آورده است و مرحوم علاّمه امينى نيز متن آن را در جلد پنجم:
«الغدير» ص 89 - 87 نقل كرده است. علاقمندان مىتوانند به آنجا مراجعه كنند.
غائلۀ ابن تيميه با مرگ او در سال 728 در زندان شام فروكش كرد و شاگرد معروفش ابن قيم هر چند به ترويج افكار استاد پرداخت، ليكن در زمانهاى بعد، اثرى از چنين افكار و آراء نبود، تا آنگاه كه فرزند عبدالوهاب تحت تأثير افكار ابن تيميه قرار گرفته و آل سعود، براى تحكيم پايههاى امارت خود در منطقۀ نجد، به حمايت از او برخاستند، در نتيجه، بار ديگر عقايد موروثى از ابن تيميه در مغز برخى از مردم نجد جوانه زد و به دنبال تعصبهاى خشك و متأسفانه به نام «توحيد!» سيل خون تحت عنوان «جهاد با كافران و مشركان!» به راه افتاد و هزاران هزار از مرد و زن و كودك قربانى آن شدند و بار ديگر فرقۀ جديدى در جامعۀ مسلمين پديد آمد و تأسف زمانى افزايش يافت كه حرمين شريفين در قبضۀ اين گروه درآمد و نجديهاى وهّابى بر اثر سازش با بريتانيا و ديگر ابرقدرتهاى وقت، بر اساس متلاشى شدن امپراتورى عثمانى و تقسيم كشورهاى عربى ميان ابرقدرتها، بر مكه و مدينه