216احساس آرامش مىكنند.
2 - گاهى خود پيامبران به گنهكاران وعده مىدادند كه در شرايط خاصى براى آنها طلب آمرزش خواهند كرد؛ مانند:
«إِلاّٰ قَوْلَ إِبْرٰاهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ » 1
«مگر وعدۀ ابراهيم به پدر (يعنى عموى) خود كه براى تو طلب آمرزش خواهم كرد.»
«سَأَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّي إِنَّهُ كٰانَ بِي حَفِيًّا» 2
«(ابراهيم گفت) به زودى براى تو طلب آمرزش مىكنم؛ زيرا خدايم نيكوكار است.»
«وَ مٰا كٰانَ اسْتِغْفٰارُ إِبْرٰاهِيمَ لِأَبِيهِ إِلاّٰ عَنْ مَوْعِدَةٍ وَعَدَهٰا إِيّٰاهُ » 3
«طلب آمرزش ابراهيم براى پدر (يعنى عموى) خود، به خاطر وعدهاى بود كه به وى داده بود.»
اين آيات حاكى است كه پيامبران به گنهكاران وعده و نويد استغفار مىدادند تا آنجا كه ابراهيم نيز به آزر چنين نويدى داده بود، ولى وقتى او را در بت پرستى پايدار ديد، از طلب آمرزش دربارۀ او خوددارى كرد؛ زيرا يكى از شرايط استجابت دعا اين است كه طرف موحّد باشد نه مشرك.
3 - خداوند دستور مىدهد كه گروه با ايمان ولى گنهكار، براى جلب مغفرت خدا، حضور پيامبر گرامى (ص) بروند و از او بخواهند كه دربارۀ آنان