180
جٰاءَ الْبَشِيرُ أَلْقٰاهُ عَلىٰ وَجْهِهِ فَارْتَدَّ بَصِيراً.»
اگر يعقوب چنين كارى را در برابر «نجدى»ها و پيروان «محمد بن عبدالوهاب» انجام مىداد، با او چگونه معامله مىكردند؟ و عمل پيامبر مصون از گناه و خطا را چگونه توصيف مىنمودند؟
حال اگر مسلمانى خاك قبر و ضريح و مرقد خاتم پيامبران را بر ديده بگذارد و قبر و ضريح پيشوايان را به احترام ببوسد و يا به آنها تبرّك جويد و بگويد: خداوند در اين خاك چنين اثر گذارده است و در اين كار از يعقوب زمان پيروى نمايد، چرا بايد مورد سبّ و لعن و تكفير واقع شود. 1كسانى كه با تاريخ زندگانى پيامبر گرامى آشنايى داشته باشند، مىدانند كه ياران آن حضرت پيوسته در تبرّك با آب وضوى پيامبر به يكديگر سبقت مىجستند و در اين مورد كافى است كه به دو صحيح بخارى و مسلم كه اصح صحاح ششگانه به شمار مىروند مراجعۀ مختصرى بنماييم. اينك برخى را به عنوان نمونه يادآور مىشويم:
1 - بخارى در سرگذشت «صلح حديبيّه» مىنويسد: هرگاه پيامبر وضو مىگرفت، ياران او براى ربودن قطرات آب وضوى آن حضرت بر يكديگر سبقت مىگرفتند. 22 - و نيز در «باب خاتم نبوت» از سائب بن يزيد نقل مىكند كه مىگفت: