145دربارۀ من بپذير...»
سخنى در سند حديث:
در اتفاقى بودن و صحّت سند حديث، سخنى نيست، حتى پيشواى وهابىها ابن تيميه سند آن را صحيح خوانده و گفته است: مقصود از ابو جعفر كه در سند حديث است. همان ابو جعفر خطمى است و او ثقه است. 1رفاعى، نويسندۀ معاصر وهابى كه مىكوشد احاديث توسل را از اعتبار بياندازد، دربارۀ اين حديث مىگويد:
«لا شك إن هذا الحديث صحيح و مشهور و قد ثبت فيه بلاشك » 2
«شكى نيست كه اين حديث صحيح و مشهور است.»
رفاعى در كتاب «التوصل» مىگويد: اين حديث را نسائى، بيهقى، طبرانى، ترمذى و حاكم (در مستدرك خود) نقل كردهاند و دو نفر اخير به جاى جملۀ «وشفعه فى ...» «اللهم شفعني فيه ...» 3 آوردهاند.
زينى دحلان در «خلاصة الكلام» مىنويسد: اين حديث را، بخارى (در تاريخ خود) و ابن ماجه، و حاكم (در مستدرك) با اسناد صحيح و جلال الدين سيوطى (در جامع خود) نقل كردهاند.