125تنها به چند نمونه از آن مىپردازيم:
1 - «عن عبد الله بن عمر: «من زار قبري وجبت له شفاعتي.»
«هر كس قبر مرا زيارت كند از شفاعتم بىبهره نخواهد بود.»
حديث مذكور در كتاب «الفقه على المذاهب الأربعه»، ج 1، ص 590 آمده و علماى مذاهب چهارگانۀ اهل سنت بر طبق آن فتوا دادهاند. 1بديهى است چنين حديثى كه علما و حفاظ آن را از نيمه قرن دوم تا كنون در كتابهاى خود ضبط كردهاند، هرگز نمىتواند بىاساس باشد.
و براى تكميل مطلب، تقى الدين على بن عبدالكافى سبكى (متوفاى سال 756) در كتاب ارزندۀ خود بنام «شفاء السقام ...» 2 در طرق حديث (در صفحات 13-11) به بحث و تحقيق پرداخته و صحت و استوارى طرق حديث را ثابت كرده است.
2 - «من جاء ني زائرا (لاتحمله ) الا زيارتي كان حقا على ان أكون شفيعا يوم القيامة »
«هر كس به قصد زيارت به سوى من آيد، شايسته است بر من كه در روز قيامت شفيع او باشم.
اين حديث را شانزده حافظ و محدث در كتابهاى خود آوردهاند و تقى الدين سبكى (متوفاى سال 756) در كتاب «شفاء السقام ...» (در صحفۀ 13) در طرق حديث بحث و گفتگو نموده است و نيز مراجعه كنيد به «وفاء الوفا»،