113مى‌انديشد كه حكم و تكليف به او متوجه است.

3 - در برخى از احاديث وارد شده است كه پيامبر به عايشه نحوۀ زيارت قبور را تعليم‌داد. ¹ وشخص عايشه پس از پيامبر گرامى به زيارت قبور مى‌رفت.

4 - ترمذى نقل مى‌كند وقتى برادر عايشه (عبدالرّحمان بن ابى‌بكر) در «الحُبشى» درگذشت، جنازه او را به مكه برده و در آنجا به خاك سپردند، وقتى خواهر وى عايشه از مدينه به مكه آمد، به زيارت قبر برادر شتافت و در كنار خاكش دو شعر در سوك او سرود و سخنانى گفت. ²شارح صحيح ترمذى، «امام حافظ ابن العربى» متولد 435 متوفاى سال 543 در تعليقه‌هايش بر صحيح مى‌نويسد: صحيح اين است كه پيامبر به مردان و زنان اجازه داده به زيارت قبور بروند، اگر برخى زيارت آنان را مكروه مى‌شمارد به خاطر بى‌تابى و كم‌صبرى بر سر قبر، و يا به خاطر نداشتن حجاب كامل بوده است.

5 - بخارى از «انس» نقل مى‌كند: پيامبر زنى را ديد كه بر سر عزيز از دست رفته‌اش گريه مى‌كند. فرمود: تقوا را پيشۀ خود ساز و صبر بنما، آن زن پيامبر را نشناخت، گفت: مرا رها كن، به مصيبتى كه من گرفتار شده‌ام تو نشده‌اى. وقتى به او گفتند او پيامبر است، قبر عزيز خود را رها كرد و خانه پيامبر آمد، معذرت خواست كه من شما را نشناختم. پيامبر فرمود: صبر در مصيبت مطلوب است. ³