99
«ث»
ثافل:
دو كوهند در تهامه،كه به يكى از آنها ثافل كوچك مىگويند و به ديگرى ثافل بزرگ.گياهانى كه در اين دو كوه مىرويند،عبارتند از:سرو كوهى،بلسان و ايدع. 1
عرام مىگويد:ايدع درختى است داراى گلهاى سرخ كه نه خوشبوست و نه ميوه مىدهد.پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از شكستن شاخههاى اين درخت و درخت سدر و تنضب 2نهى كرد؛چرا كه اين درختها داراى سايههاى گسترده و سرپناهى هستند براى مردم در گرما و سرما.
ثبار:
(به كسر اول)،بر وزن«كتاب»،جايى است در شش ميلى خيبر.در همينجا بود كه عبد اللّه بن انيس،اسير بن رزام يهودى را كشت.
ثبره:
(به فتح اول و سكون دوم)،در حديث آمده است كه:«پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله در ثبره كه بر سر راه و روبهروى بويره قرار دارد، ايستاد و فرمود...».
و نيز ثبره به زمينى گويند كه سنگهايى مانند سنگهاى حرّه دارد.گفته مىشود:به ثبرۀ فلان رسيدم؛يعنى به حرّۀ فلان.بكرى مىنويسد:ثبره نام جايى است.-«بويره».
ثبير:
(به فتح اول)،كوهى است در مكه.در احاديث از اين كوه نام برده شده؛از جمله آمده است كه:پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله