96
تهامه:
(به كسر اول)،به سرزمينى اطلاق مىشود كه در شرق درياى سرخ واقع شده و از عقبه در اردن تا«المخا»در يمن امتداد دارد.به قسمت يمن آن،تهامۀ يمن مىگويند و به بخش حجازش، تهامۀ حجاز.مكۀ مكرمه،جدّه و عقبه در اين سرزمين قرار دارند.گاه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله به آن نسبت داده و گفته مىشود:تهامى.
تيأب،
تيت،تيب،ثيب،تيم:تمام اين اسامى،نام يك جا است كه مورّخان آنها را به اختلاف تلفظ كردهاند.در حدود شرقى حرم مدينه و نيز در غزوۀ سويق، از اين لفظ ياد مىشود.
تيتد،
تيدد:هر دو نام يك وادى از وادىهاى جهينه،نزديك ينبع است.
در ذيل مادۀ«تيتد»گفتهاند كه در آنجا عرضى(رجوع كنيد به مادۀ عرض و اعراض)بوده داراى نخلستانى كه از صدقات پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله بوده است.
دربارۀ«تيدد»گفتهاند كه آن،از وادىهاى اجود،كوه جهينه،است...
پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله در حقّ آن نفرين كرد و فرمود:«بىبركت باد تيدد».از اين رو، هر نهالى در آن كاشته شود خير و بركتى ندارد.
تيم:
يكى از نامهاى كوهى است كه در حدود شرقى حرم مدينه واقع شده و غزوۀ سويق در محلّ آن به وقوع پيوست.
اين كلمه-همانگونه كه گذشت-دچار تصحيفات زيادى گشته است.
تيماء:
يكى از شهرهاى حجاز است واقع در 420 كيلومترى شمال مدينه.تمام كسانى كه از جادۀ ماشين رو از شام به مدينه آمدهاند،اين شهر را مىشناسند.