94ميلى شرق آن واقع شده است.
[تعهّن:
نام چاهى است در ميان راه مكه و مدينه كه در سه ميلى«سقيا»واقع است.
به نقل ابن اسحاق؛راهنماى راه، پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله را به هنگام هجرت از كنار آن عبور داد.]
تغلمان:
جايى است در اطراف ربذه،از نواحى مدينة النبى.در غزوۀ دومة الجندل از اين مكان نام برده شده است.
[تقصير:
عبارت است از كوتاه كردن مقدارى از ناخن يا موى صورت(ريش و يا سبيل)كه پس از سعى ميان صفا و مروه در مكه و پس از قربانى در منا انجام مىگيرد و با اين كار،حاجى از احرام خارج مىشود و در قرآن كريم به آن اشاره شده: ...مُحَلِّقِينَ رُؤُسَكُمْ وَ مُقَصِّرِينَ ... 1]
[تلبيد:
تلبيد آن است كه شخص هنگام احرام موهاى خود را با صمغ يا خطمى و يا مادّۀ چسبندۀ ديگر به هم بچسباند تا آن را از ژوليدگى و شپش محفوظ دارد.
به نقل ابن اثير در«نهايه»كسانى دست به اين كار مىزدهاند كه مدت زمانى بيشتر در حال احرام باقى مىماندهاند. 2
در زمان جاهليت حاجيانى كه قصد حلق(تراشيدن سر خود را)نداشتند، تلبيد مىكردند و به چنين فردى«ملبّد» مىگفتند و اين كار را براى آن انجام مىدادند كه لابلاى موهاى بلندشان، بواسطۀ كمبود آب و وضعيت نامناسب بهداشت،جايگاه حشراتى چون كيك و شپش نگردد.]
تلعات اليمن:
در«المناسك»آمده است:
از ابواء تا تلعات اليمن دو ميل فاصله است و آن درّههايى است كه هنگام عبور شخص،از وادى ابواء،در سمت چپ او قرار مىگيرد...يمن در اينجا به معناى جهت قبله يا جنوب و يا سمت راست است.
سمهودى مىنويسد:چون از وادى ابواء دو ميل طى كردى،در سمت چپ تو درّههايى قرار دارد كه به آنها «تلعان اليمن»مىگويند.در متن به همين شكل آمده اما به نظر مىرسد«تلعات» باشد.